390 papers
De studie toont aan dat het EWS::FLI1-fusie-eiwit zijn kernfunctie als pionierfactor die GGAASat-sequenties omzet in actieve enhancers behoudt in gist, ondanks de afwezigheid van menselijke co-factoren, terwijl de uitgebreide transcriptoomherschikking afhankelijk is van dier-specifieke pathways.
De studie toont aan dat Menin in MLL-gerangschikte leukemie, maar niet in NPM1-mutante leukemie, essentieel is voor het handhaven van enhancer-promoter-interacties, wat een context-afhankelijke therapeutische kwetsbaarheid blootlegt.
Dit onderzoek toont aan dat de Notch1/Delta-like-4-signaalweg een cruciale oncogene drijvende kracht is bij de initiatie en progressie van plaveiselcelcarcinoom van de mondholte, waarbij een specifiek expressiepatroon van deze moleculen in maligne weefsels wordt gekoppeld aan een genetische signatuur voor ongedifferentieerdheid.
Deze studie toont aan dat het combineren van een PI3K-remmer met een EZH1/2-dubbelremmer de epigenetische weerstand in leukemische stamcellen bij acute myeloïde leukemie kan overwinnen en leidt tot een effectieve aanpak in zowel ex vivo- als in vivo-modellen.
Deze studie onthult dat BRCA1- en BRCA2-mutaties in longkanker leiden tot onderscheiden moleculaire en immuunarchitecturen die de prognose beïnvloeden, maar ook de respons op immunotherapie voorspellen, waardoor nieuwe therapeutische kansen ontstaan.
Dit onderzoek toont aan dat de combinatie van CDK9-remmers met neuropsychiatrische geneesmiddelen, zoals SSRIs, de groei van diffuse midline gliomen (DMG) effectief remt door CaMKII-signalering te onderdrukken en histon-dopaminylatie te moduleren, waardoor een nieuwe therapeutische strategie voor deze agressieve hersentumoren wordt voorgesteld.
Dit onderzoek toont aan dat het gezamenlijk verlies van KIF1Bβ en NF1 in muizen en mensen leidt tot sympathoadrenale lineage-plasticiteit, waarbij chromaffinecellen zich herprogrammeren naar neuroblast-achtige toestanden, wat de intratumorale heterogeniteit en de ontwikkeling van parangangliomen, neuroblastomen en samengestelde tumoren verklaart.
Dit onderzoek toont aan dat intratumorale toediening van het oncolytische HSV-1-virus RP1 niet alleen lokale en systemische tumorregressie induceert, maar ook CD8+ T-cellen herprogrammeert in progenitor-achtige precursors die zich verspreiden en correleren met een betere klinische respons op immunotherapie.
Deze studie toont aan dat niet-klierachtige morfologische klassen van pancreaskanker, met name de solide klasse, biologisch onderscheidende tumorstaten vertegenwoordigen die verrijkt zijn in levermetastasen en geassocieerd zijn met specifieke transcriptomische programma's en KRAS-gedreven genomische veranderingen.
Dit onderzoek onthult dat antilichamen tegen een enterovirus-epitoop (CE1) hepatocellulair carcinoom kunnen bestrijden door moleculaire mimicry met het ASPH-eiwit, waardoor natuurlijke killer-cellen de tumorcellen via ADCC kunnen vernietigen en de overleving verbeteren.
Deze studie toont aan dat neurosferen afgeleid van multi-regionale biopsieën van glioblastomen uiteenlopende fenotypen en drugresponsen vertonen die gekoppeld zijn aan de oorspronkelijke tumorheterogeniteit, wat benadrukt dat dergelijke modellen essentieel zijn voor het testen van gerichte therapieën.
Dit onderzoek toont aan dat extracellulaire signalering de transcriptie van gastrine reguleert door fosforylering van Menin op Ser487, wat leidt tot verlies van nucleaire lokalisatie en derepressie van gastrine, een mechanisme dat bijdraagt aan de vorming van neuro-endocriene tumoren.
De studie toont aan dat KRAS-remmers effectief zijn bij het behandelen van appendixadenocarcinoom door tumorgroei te remmen en het immuunmicro-omgeving te hermodelleren, hoewel adaptieve weerstand via EMT- en TGF-β-paden een uitdaging blijft die combinatietherapieën rechtvaardigt.
Deze studie introduceert vmwhere, een computeraframework voor het nauwkeurig analyseren van tetramere microsatellieten met long-read sequencing, en onthult dat de lengte van GGAA-repetities in Ewing-sarcoom direct correleert met chromatinetoestand en de binding van het EWS-FLI1 oncoproteïne.
Deze studie identificeert via CRISPR-screens dat de transcriptiefactor POU2F1, samen met ASCL1, een cruciale regulator is van DLL3-expressie en de neuro-endocriene identiteit in klein-cellig longkanker.
Dit onderzoek toont aan dat het HPV E7-oncoproteïne in HPV-positieve baarmoederhalskankercellen de transcriptie van LASP1 bevordert via het Rb/E2F1-signaleringspad, wat samen met eerdere bevindingen bevestigt dat HPV E7 meerdere mechanismen inzet om LASP1-expressie te verhogen.
Dit rapport beschrijft de ontwikkeling van patiëntafgeleide longkanker-organoiden die de kenmerkende keratiniserende morfoloie van squameuze longcarcinoom succesvol nabootsen, waardoor ze een waardevol model vormen voor het bestuderen van tumorbiologie en het testen van nieuwe therapieën.
Dit onderzoek toont aan dat CA19-9 de levermetastase van pancreaskanker bevordert door E-selectine-gemedieerde extravasatie en AKT-gemedieerde uitgroei, wat CA19-9 identificeert als een functionele mediator en potentiële therapeutische doelwit.
Deze studie toont aan dat de transcriptiefactor FOXA1 de epitheelcelpolariteit behoudt en de lysosoombiogenese beperkt in longadenocarcinoom door te concurreren met TFE3, waardoor het een cruciale rol speelt in het remmen van tumorplasticiteit en progressie.
Dit onderzoek toont aan dat het verlies van canoniek geslachtshormoon-signaleren in een Drosophila-model voor prostaatkanker niet alleen correleert met tumorprogressie, maar ook tumorontsnapping induceert door een gewijzigde basale extrusie en de vorming van een nieuwe tumorcelpopulatie.